Nummer 12

Veelzijdig met zonnewende en advent

Alle groen is weg gewaaid

Tenzij je altijd heet

Raak zelden aan jouw nukken gewend

Soms met sneeuw bezaaid

Soms in het zweet

 

Altijd als allerlaatste aan de beurt

Vol met herinneringen

Van lach en traan

Zodat vooruit en terugblik kleurt

In alledaagse dingen

Die komen en gaan

 

December ik ken je nu al vele jaren

Weet nog steeds niet wat ik van je moet vinden

Donkere luchten die zo snel weer klaren

Lijken het moeilijker maken om met jou te verbinden

 

Ik weet dat ik je niet stuur ik heb je in de gaten

Vol erin is te duur maar nog duurder is laten

Ineens is het guur toch laat ik het me baten

Gooi nog een blok op het vuur en de maten

 

Waar ik mee meet hebben 2 kanten

December je weet van wanten

 

Ik kan niet diep genoeg bukken

Om je op te rapen

Het gaat niet stuk

Elk jaar zal het me weer lukken

Er doorheen te gapen

Met geluk

 

In machteloze mooiheid meer ik aan bij je momenten van verlies en gewin

Je hebt mee kunnen kijken op alles vanuit je positie achterin

Ik zie je over 11 en alles achter me lever ik in

~ Marcel Gahrmann ~

Zwart Wit

KLEURLOZE HEMEL

Zoals het zich primair laat mengen

Kan het mijn hart niet beroeren

Het klopt immers in tinten grijs

Schoonheid laat zich niet verlengen

Door rood blauw en geel aan te voeren

Het brengt eerder van de wijs

Hoe het wit een stijl kan dragen

Met  schaduwen zo subtiel

Een wenselijk mysterie kan vangen

Om in nostalgie te behagen

Voor hij die het beviel

Groeit het verlangen

Naar een kleurloze wereld waar ik vernieuwen van verleden mag

Waar afwezigheid laat ervaren wat ik nooit eerder zag

De beeldvorming schiet niet tekort

Ik zie beter hoe het zit

De hemel waar ik mijn hart in stort

Staat bekend als zwart wit

~ Marcel Gahrmann ~

Klik op de naam van de auteur en bestel op maat je eigen gedicht voor een dierbare of vriend(in)...

Liefs

~ XXX ~ 

Herfst...

NIEUWE WIND

De wind blaast een nieuw lied
Met zachtere tonen
De jachthoorn gaat terug in de kast
De eerste boom die zijn blad liet
Begint het verschonen
Een proces wat niemand verrast

Zoals het altijd gaat
De zon langzaam verdwijnen
Met zeldzame momenten van kracht
Als je het los laat
Kan de rust verschijnen
Wat de toenemende koude verzacht

Een tijd van bezinning
Met een blik naar verleden
En een hunkerend hart naar morgen
Naar de volgende overwinning
Die niet direct hoeft worden gestreden
Geniet nog even van het gevoel van geborgen

Trek je niet terug maar zeker niet aan
Dat je minder beschikbaar bent
Laat de herfst zijn gang maar gaan
Zodat je jezelf weer herkent

Marcel Gahrmann

Hersenspincels

Meer werk van Marcel Gahrmann lezen of wil je een gedicht op maat bij hem bestellen?

Hier meer informatie beschikbaar

A tribute to Autumn...

Een mooi Gedicht...

Laatst kwam ik dit gedicht tegen...
Het is een ontzettend mooi gedicht...
Het geeft een goede nadenker voor onze laatste dagen van 2011...

Liefs X

OVERPEINZING

aan het eind van iedereen is er meestal

maar een vraag onbeantwoord gebleven.

wat was de reden van mijn bestaan?

ik heb gezien, ik heb gevoeld, ik heb gehoord

ik heb kunnen lachen en ik heb gejankt.

ik heb gewerkt en ik ben vrij geweest.

ik ben bang geweest en blij,

gelukkig en ik heb getreurd.

ik heb gevrijd en liefde ontvangen.

ik heb kunnen juichen en ik heb emoties gehad.

nu heb ik geen angst meer, alleen emotie.

ik ben uitgespeeld met het spel des levens.

nu vraag ik me af was ik nuttig?

maakte ik verschil?

heb ik iets veranderd, word ik gemist?

is er een reden om mij te missen?

ik heb geen toekomst meer alleen een verleden.

ik dacht dat ik alles wist, maar wat valt er te weten?

en dan terwijl de laatste gedachte weg zweeft.

weet ik het antwoord:

ik heb geleefd.

(Janus Hanselman / Linda Vooijs)